czwartek, 31 października 2013

Katedr świat





Niewiele mi potrzeba do zachwytu nad światem. Małe źdźbło trawy na wietrze, zdumione spojrzenie kota, ślad stopy dziecka na piasku. Ale są zachwyty wielkiej miary, gdy dech zapiera i odbiera mowę. Zachwyty, które trudno mi jest opisać słowami. Gdy zastyga się w bezruchu nad dziełem ludzkich rąk. 

Ta katedra w Kolonii wywarła na mnie może jeszcze większe wrażenie, niż jej wspaniała paryska siostra. Nie potrafię jej opisać, ale wspaniale zrobiła to Łucja-Maria Łucja-Maria

Ja oddam mój zachwyt niezdarnym obrazem uchwyconym w kadrze, który jest namiastką rzeczywistości. I słowami piosenki, które zagrały mi w duszy, gdy stanęłam w obliczu dzieła ludzkich rąk.  Sen o potędze i wielkości nas. Ludzi.

Mam nadzieję tam pojechać znowu, już niebawem na świąteczny kiermasz, jeden z najpiękniejszych w Europie. 

Coś jest w tej katedrze co mnie przyciąga i nakazuje powrócić. Pobyć sam na sam w turystycznym tlumie, który wcale nie przeszkadza mi w skupieniu. Wręcz odwrotnie, czuję z nim wspólną, ponadwiekową więź bez względu na światopogląd, religię, bądź jej brak.

Lubię tam zatrzymać kołowrotek czasu. Posiedzieć cichutko. Posmakować szumnego gwaru. Popatrzeć na różne kolory skóry zwiedzających. Wznieść się ponad komercję, odnaleźć sens. I poczuć żywą obecność Boga, jakkolwiek to jest passé.











 "Historia ta z katedrą w tle
w Paryżu wydarzyła się,
(gdy średniowiecza nadszedł kres)
Jest miłość w niej i żądza jest.




Zaś ja, choć czasu minął szmat
- gdy na rozstajach znów jest świat -
historię tę o Notre-Dame
przypomnę dzisiaj Wam.




Strzelistych katedr świat istnieje dalej
Od wieków co dnia
człowiek gwiazd dosięgnąć chce
Przesłanie o potędze swej i chwale
zapisać chce dziś
znów w kamieniu oraz szkle.




Tak dzień za dniem, za głazem głaz,
za wiekiem wiek, wokoło nas
od świtu w trudzie aż po zmierzch
ku niebu pną się zręby wież 




Zaś w ich cieniu piosenką swą
miłość bard sławi ludziom, co
wierzą - wsłuchani w rym i rytm -
w lepszego jutra świt.




Strzelistych katedr świat istnieje dalej
od wieków co dnia
człowiek gwiazd dosięgnąć chce
Przesłanie o potędze swej i chwale
zapisać chce dziś
znów w kamieniu oraz szkle. 






Lecz katedr świat nie może istnieć dalej
bo pod mury miast
barbarzyńców tłum się zbiegł.
Nie sposób trzymać bram zamkniętych stale
Epoki tej zmierzch
nastał nim się skończył wiek
...nim dwudziesty minął wiek."




29 komentarzy:

  1. Wrażenie jest;podziw dla twórców którzy wznieśli ją bez żadnego nowoczesnego urządzenia obliczeniowego-jest; tylko...jakoś ja tam Boga nie odczuwam....Nic nie poradzę;że Pana bardziej odnajduję w przyrodzie niż w dziełach rąk ludzkich....

    OdpowiedzUsuń
  2. Każdy ma swoje drogi i odkrycia:) Ja odnajduje go w bardzo róznych, nieraz dziwnych miejscach, w przyrodzie jest dla mnie jego obecnośc taka bardzo naturalna, oczywista, w tłumie paradoksalnie potrafię go poczuć bardzo mocno, pozdrówka:)

    OdpowiedzUsuń
  3. Katedra niesamowita! Zwłaszcza to trzecie zdjęcie robi na mnie ogromne wrażenie. Piękna!

    OdpowiedzUsuń
  4. Uwielbiam tę piosenę. A Katedra naprawdę robi wrażenie ;)

    OdpowiedzUsuń
  5. Podziwiam Twoje doskonałe zdjęcia. Katedra jest ogromna i piękna.
    Serdecznie pozdrawiam:)
    Lusia

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję! I jest w nieustannym remoncie, którego końca nie widać!

      Usuń
    2. I całe szczęście!
      Pozdrawiam:)
      Lusia

      Usuń
  6. To miejsce jest tym, kóre mam w planach odwiedzić.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Naprawde warto! o tyle fajnie, ze od nas to naprawde blisko, moze ze 150 km

      Usuń
  7. Przepiękne ! zachwycam :)

    pozdrawiam:)
    hypnotizingfashion.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  8. Kiedy już tam przyjadę na zwiedzanie, spotkasz się ze mną na kawie? Kiedyś?

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ojejku! Wiesz, że to swietny pomysł? Z największą przyjemnością, tylko musimy się zgrać co do terminu:)

      Usuń
  9. Nie byłam nigdy w Kolonii. Widzę, że wiele straciłam.
    Może więc w przyszłym roku?

    OdpowiedzUsuń
  10. Katedra w Kolonii... Klasa sama w sobie. Kunszt budowniczych i rozmach projektowy...

    OdpowiedzUsuń
  11. Uwielbiam Twoje zdjęcia z różnych zakątków , piękna konstrukcja , jak człowiek wchodzi do takiego miejsca to nie da się nie zastanowić jak to ludzie zbudowali tyleeee lat temu ?.... coś niesamowitego.
    Ściskam Cię mocno ;*

    OdpowiedzUsuń
  12. Zachwycające dzieło, zachwycająca historia... Mam podobnie, potrafię zachwycić się promykiem słońca i oglądając takie cudowne miejsca. Moja lista podróży jest tak długa, że jednego życia nie starczy. Jestem wdzięczna Bogu za to, że wiele przepięknych miejsc mogłam już zobaczyć i mam nadzieję, że jeszcze zobaczę. Dziękuję Tobie za tę wspaniałą fotorelację. Pozdrawiam serdecznie.

    OdpowiedzUsuń
  13. W 2008 roku byłem w Kolonii na targach fotograficznych Photokina. By zwiedzić katedrę wygospodarowałem sobie dzień wolnego, a łatwe to nie było, bo byłem fotografem "nadwornym" jednego z wystawców. Ale udało się i nie żałuję. Dziękuję za te zdjęcia, bo ja niestety nie mam nic - aparat musiał zostać w pracy.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Cała przyjemność po mojej stronie:) ciesze się, że mogłam się przydac i moje skromne fotki :)

      Usuń
    2. Zawsze jak dzwonią do mnie z banku czy innej instytucji i słyszę: czy mam przyjemność z panem Mrocznym?, to odpowiadam: nie, jeszcze nie :)

      Usuń
  14. Powiem krotko: wielkość, rozmach, piękno i zdjecia a wszystko razem rzuca na kolana!

    OdpowiedzUsuń
  15. Twoje zdjęcia jak zawsze są przepiękne. Masz oko artysty.
    Bardzo dziękuję. Byłam u Ciebie kilka razy...
    Serdecznie pozdrawiam:)
    Lusia

    OdpowiedzUsuń
  16. Piękna. Uwielbiam takie budowle. Nie tylko mają kształt,a le i duszę.

    OdpowiedzUsuń