niedziela, 3 lutego 2013

“Crêpes Suzette” i święto "La Chandeleur".



Nadszedł luty. Choc jeszcze resztki zimy spływają brudną breją ulicznymi rynsztokami to w powietrzu czuje się radosne podniecenie. Mimo, iż pogoda jest ciągle bardzo kapryśna to generalnie dni są dłuższe, wiatr cieplejszy, a wiosna tuż, tuż. W te przedwiosenne klimaty wpisuje się koncertowo “La Chandeleur” i związane z nim święto naleśnika.
Chandeleur to nic innego jak “Ofiarowanie Pańskie” i zarazem święto Matki Bożej Gromnicznej obchodzone 02.02. Nazwa “ Chandeleur” pochodzi od nazwy cienkiej, długiej świeczki:“chandelle”. Oczywiście, źródła tego święta, jak wielu innych przyjętych przez kościół obrzędów należy szukać w czasach pogańskich.

Ale przejdźmy do meritum mego posta, który brzmi NALEŚNIKI!
Różnie nazywane pod różną szerokością geograficzną. Ponoć pochodzą z czasów papieża Gelazjusza I, który rozkazał częstować strudzonych pielgrzymów okrągłymi zbożowymi plackami. Prawdopodobnie stamtąd trafiły do Francji, a konkretnie Bretanii, gdzie nabrały lekkości i finezji stając się kulinarnym rarytasem. Tam też powstały pierwsze “naleśnikarnie” -"creperies". A że z Francji niedaleko już do “nizinnego kraju”, wkrótce podbiły serca i podniebienia Belgów. Na słodko, na kwaśno, ostro – wedle upodobań!

Ponoć każda francuska gospodyni ma oddzielną patelnię tylko i wyłącznie do smażenia naleśników. Barbarzyństwem jest mycie takiej patelni w tradycyjny sposób. Po każdorazowym użyciu należy ją dokładnie, na błysk wytrzeć pieczołowicie papierowymi ręcznikami. Gospodyni ze mnie nie największych lotów, ale akurat patelnię do naleśników to ja mam! Chcecie wiedzieć dlaczego?

Mięknę na melodię imienia Suzette, które w Belgii kojarzy mi się jednoznacznie z przepysznym, wykwintnym naleśnikiem w pomarańczowym sosie…
Pomijam historyczne spory, kto jest wynalazcą Crêpes Suzette, Henri Charpentier bystry kucharz z Monte Carlo, który zaimprowizował danie i uraczył nim księcia Walii Edwarda, czy – jak niektórzy obstają - właściciel restauracji Marivaux, niejaki monsieur Joseph.

Jedno jest pewne – ich wynalezienie było dziełem przypadku i noszą one imię kobiety.
Smakują rozkosznie. Można ich posmakować w różnych miejscach w Brukseli, ale gdybyś przypadkiem zbłądził w secesyjne uliczki Ixelles, i poczuł głód, polecam ci malutki, niepozorny lokal dwa kroki od Place du Châtelain.

Zgadzam się, miejsca tu niewiele, jak w większości małych knajpek w tej okolicy. Ale to też paradoksalnie pozwoli poznać ci atmosferę Brukseli. Jej mieszkańcy strzegą skrzętnie swojej prywatności, ale w lokalach gastronomicznych czują się zupełnie swobodnie siedząc jeden obok drugiego, dotykają się łokciami i niemalże zaglądając sobie w talerze… Przyznam, że na początku, byłam spięta i zażenowana taka bliskością przypadkowych sąsiadów, teraz po latach spędzonych w Belgii moja wrażliwość w tym względzie bardzo się stępiła i mam to w nosie, jak to mówią Belgowie: Je m'en fiche!

Na ulicy Amerykańskiej ( Rue Américaine) 117 – o której jeszcze będzie na moim blogu głośno - znajduje się malutki lokalik przenoszący nas swoją ambiance i wystrojem nad Ocean Atlantycki do Bretanii. Jego nazwa brzmi: “ Au p’tit Breton”:


Przesympatyczny właściciel Thomas, z przyrządzania pysznych naleśników uczynił swoją pasję, filozofię życia. Jego naleśniki są przyrządzane tylko z najlepszych, wyselekcjonowanych, biologicznych produktów.
Mąka pochodzi wyłącznie z ekologicznego młyna o wdzięcznej nazwie :” Moulin de la Fatigue”. Młyn taki, jeden z ostatnich we Francji zaopatrzony jest w oryginalny system kół i pasów, które z wielkim trudem obracają ciężkie krzemieniowe kamienie:


Naleśniki są delikatne i ciemne. Straszny ze mnie łasuch więc pozwoliłam sobie na główne danie zjeść naleśnik po parysku: Champignons de Paris à la crème i poprawić na deser wspomnianym naleśnikiem Suzette. W końcu bezkarnie można obżerać się tym daniem tylko raz w roku! W pozostałe miesiące zaś umiarkowanie.
Do naleśników poleca się czarkę zimnego kwaskawego Cidre Doux (2.5% zawartości alkoholu). W kraju Napoleona, a zwłaszcza w Bretanii to bardzo popularny trunek powstały w wyniku tradycyjnej fermentacji moszczu jabłkowego, znany jako nasz poczciwy jabłecznik.







37 komentarzy:

  1. Aaaa A ja dziś na śniadanie robiłam naleśniki z serkiem philadelphia i cukrem pudrem! :) To się zgrałyśmy! Zdecydowanie wole jeźdźca z głową, ale jeśli miałabym wybierać to oczywiście wariant ze spódniczką i hunterami ze względu na Twoje zgrabne nogi :) Pozdrowienia!

    OdpowiedzUsuń
  2. A to mi smaku narobiłas na twoja nalesnikową wersję! :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Polecam mniam! :) Po co dieta z takimi nogami!? :)Ja tam jestem smakoszem i jak słyszę, że miałabym jeść kasze jaglaną i owsianę non-stop to po prostu więcej ćwiczę :*

      Usuń
    2. Nie cierpię sie odchudzać, tylko dużo mówię, ale tak naprawde to nie mam cierpliwości do żadnych diet i koooocham jeść! a nogi, dzięki piękne, tylko to chude zostało ): reszta mnie - dość obfita :) ale są większe zmartwienia!

      Usuń
  3. ile wpisów mnie ominęło! skończyłam sesję na uczelni i nadrabiam wreszcie blogowe zaległości:)

    OdpowiedzUsuń
  4. mypuffs, i mnie u ciebie dawno nie było, chociaż sesji nie miałam... wszystko przez to, że nie ma opcji by cię dodać do obserwowanych, buuu. Przejdź na bloggera :) wkrótce też będę nadrabiac zaległości u ciebie. Mam nadzieję, że sesja do przodu :)

    OdpowiedzUsuń
  5. So many beautiful pictures!

    Gladly invite you to join www.STARPIQ.com

    New Fashion Platform where you can share your looks and get stars from our designers and editors. Or just get inspired and star other's looks.

    See you soon,

    Nicole

    OdpowiedzUsuń
  6. OJJJJ Aguś ,,jezdziec bez głowy '' no wiesz ;)Ja chcę z głową !!!Proszę o poprawę ....hahh:)zarzucaj nowe foty :*<3

    A naleśniki, jak sobie poczytałam to po prostu ślinka cieknie ...też uwielbiam w każdej postaci, z każdym możliwym nadzieniem :)
    Zestaw ze spódniczką bardzo uroczy ;)
    Pozdrawiam serdecznie :*

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Beti, to ja ci obiecuję takie specjalne nalesniki u mnie jak się spotkamy :)

      Usuń
  7. Uczyłam się kiedyś języka francuskiego , jak się teraz okazuje ze skutkiem miernym ale mam za to coś z francuskiej gospodyni....patelnie przeznaczoną tylko do naleśników;-)
    A co do postu to wybieram wersję z nogami w hunterach i spódniczce. Mam nadzieję, że głowę straciłaś dla męża chociaż....licho nie śpi:P
    Buziaki

    OdpowiedzUsuń
  8. Bardzo lubię naleśniki,
    a jest ich mnóstwo rodzajów wbrew pozorom :-)

    OdpowiedzUsuń
  9. Usterki są świetne :-)
    www.okomody.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  10. Wszystkie dzieci, ktore znam przepadaja wprost za nalesnikami. Dzieci chyba wiedza najlepiej co jest najlepsze, wiec i ja sie przyznaje ze tak lubie nalesniki, ze moge godzinami stac przy kuchni, aby ich narobic cala sterte i potem, w towarzystwie cieszyc sie, gdy w mgnieniu oka znikaja!!
    Nogi, spodniczka i huntery ( w tej kolejnosci) sliczne!

    OdpowiedzUsuń
  11. Udało mi się oprzeć naleśnikowemu szaleństwu, a przed chwila skończyłam u siebie wpis specjalnie z myślą o tobie :))) Oczywiście z przymrużeniem oka (albo i dwóch) :-)))

    http://notatkiniki.blogspot.be/2013/02/fioki-w-tuluzie.html

    Życzę miłego tygodnia , dobranoc Nika

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. ojejku! jak miło! dziewczyny biegnijcie do niki przeczytac jej fiołkowy post, bardzo ciekawy, własnie u niej gościłam! :)

      Usuń
  12. "Moje" naleśniki" są inne, bo ja jestem inna... Ale już się przyzwyczaiłam, bo jak życie pokazuje - idzie się przyzwyczaić do wszystkiego :)
    Wiosna? Ona zawsze przynosi "zmiany"... może i tym razem?
    Pozdrawiam cieplutko!
    shpoppanna

    OdpowiedzUsuń
  13. Lubię naleśniki:) Najbardziej z mąki pełnoziarnistej ze szpinakiem, serem i jajkiem:)Świetny żółty sweterek i spodnie:) Pozdrawiam ciepło Aga - Majka:)

    OdpowiedzUsuń
  14. No niestety nie mamy domowej patelni do naleśników, ale mamy ukochaną patelnię przypominająca Vok. Cudna jest. Pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
  15. Uwielbiam naleśniki ♥
    i wychodzą mi obłędnie ;-)))
    sweterek jest śliczny !!!
    :-*

    miłego poniedziałku

    OdpowiedzUsuń
  16. Uwielbiam nalesniki pod kazda postacią. W Toruniu,skąd pochodzi moj maz, jest nalesnikarnia 'Manekin', gdzie serwuja placki na setki sposobow. Jestesmy tam przynajmniej kilka razy podczas kazdej wizyty w Polsce. UK tez ma swoj Pancake day,choc ich nalesniki nie przypminają naszych,są male i grube,a spozywa się je polozone jeden na drugim i oblane najczesciej syropem klonowym. Co do 'ałtfitu': zazdroszcze Ci bardzo tych pieknych spodni,swietnie wyglądają w polączeniu z tym kolorem swetra!

    OdpowiedzUsuń
  17. Bardzo przyjemny post - narobiłaś mi nim chęci na nalesniki - chyba dziś po pracy coś w tej kwestii trzeba wykombinować ;)
    A głowę straciłaś chyba dla tych naleśników właśnie ;) hi, hi
    pozdrawiam serdecznie

    OdpowiedzUsuń
  18. Tego z niemyciem patelni nie wiedziałam. Chociaż u nas się nie sprawdzi, bo nie mamy takiej specjalnej. Ogólnie fanem naleśników jestem słabym i zazwyczaj koło takich naleśnikarni przechodzę obojętnie. Za to lubię krokiety z pieczarkami :)

    Bardzo fajne zestawy, szczególnie pierwszy bardzo mi się spodobał :)

    OdpowiedzUsuń
  19. w tamtym roku odwiedziłam tę naleśnikarnię. poszłam z kuponem z groupponu - jesz ile chcesz :P
    niestety jest jak dla mnie za drogo, by normalnie się tam stołować
    http://www.ksymelon.net/kasia/?p=11
    to moje zdjęcia z tego wypadu

    ostatnio widziałam, że lokal był reklamowany w darmowej Agendzie
    może ma ruch teraz :) jak myśmy byli to byliśmy sami

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Jak wszystkie tego rodzaju knajpki koło Place chatelin, pełne sa w porze lunchu, gdy okoliczne biura pustoszeja. Myslę, że ceny też są ustalane pod tutejsza klientelę. Wiadomo, codziennie chodzic na te nalesniki byłoby za drogo, ale raz do roku, przy święcie ;) nie mogłam sie oprzeć! Pozdrawiam Kasiu!

      Usuń
  20. Sorry, że tak brzydko napiszę ale zaśliniłam prawie całą klawiaturę. Takiego smaku mi narobiłaś :-)))Kocham naleśniki ale tylko te na słodko. W pracy jak mam ochoę na coś słodkiego wymykam się do baru, którego właścicielem jest gość mający naleśnikarnię. Pycha...
    Fajne zestawy. Ja wybieram drugi dla siebie :-)

    OdpowiedzUsuń
  21. Wczoraj oglądałam rewelacyjny film o żuczku w Puszczy Białowieskiej i tak sobie myślałam "jak mozna tak pięknie mówić o żuczku", a dzis myslę"jak mozna tak pięknie pisać o naleśniku" - a jednak można-
    Uwielbiam i... w tym tygodniu będą!
    Buziaki na dobranoc.Bacha

    OdpowiedzUsuń
  22. W sobotę smażyłam naleśniki(moja rodzinka uwielbia) twarożek waniliowy do naleśników robię sama żadnych tam gotowych serków sklepowych mmmmm pyszota:)
    P.s. Jeździec bez głowy ale seciki przednie:*

    OdpowiedzUsuń
  23. Podoba mi się wersja : spodnie + Huntery:)

    OdpowiedzUsuń
  24. Naleśniki ulubione danie mojego syna:))a że mamusia kocha synusia to ku przerażeniu reszty rodziny naleśniki robi często:)))))zestawy bardzo ładne szkoda że bez głowy:)))Pozdrawiam serdecznie

    OdpowiedzUsuń
  25. No jednak pozbierałam się trochę, bo mi goraczka spadła ... i zajrzałam do Ciebie. A tu same pyszności. Uwielbiam naleśniki ale tylko z nadzieniem serowym i podawane z różnymi owocami polanymi jogurcikiem... Pyszności.
    Wszystkiego dobrego Agnieszko!!!

    OdpowiedzUsuń
  26. jak przyrządziłam mojemu włochowi , nasze polskie naleśniki , to tylko się uśmiechnął i stwierdził ,że to nie są pancakes, tradycyjne , grube ...tylko creperies i irytuje go, gdy polacy wypowiadają się nieprecyzyjnie;) ahhh :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ach ci mężczyxni! :) jak zwał tak zwał, grunt, że pyszne! :)

      Usuń
  27. Superbe endroit et batiment,et j adore ta tenue prise dehors ;o)

    Bonne soiree !

    OdpowiedzUsuń
  28. Buuuu, narobiłaś mi smaka na naleśnika, a gdzie ja teraz o tej porze je znajdę ;p ?! Ja też lubię suzette. Takie proste przepisy,a ile można na ich podstawie wyczarować!

    Huntery świetnie wkomponowały się w twoje zestawy, sama nie wiem który bardziej mi się podoba! Spódniczka taka słodka, z tymi kropkami na rajtach, genialnie dopasowałaś czerwony szaliczek, z drugiej strony te kraciaste spodnie (uwielbiam je w każdej wersji), eh...kupuję obie wersje ;)!!!

    OdpowiedzUsuń
  29. Piękna kobieta w pięknej scenerii.
    Czegóż trzeba więcej dla oka.
    Serdeczności o poranku przesyłam.

    OdpowiedzUsuń
  30. huntery! uwielbiam <3 niby to tylko kalosze, a takie piękne :)

    OdpowiedzUsuń